Mostrando entradas con la etiqueta Tropa Korriban. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Tropa Korriban. Mostrar todas las entradas

domingo, 20 de noviembre de 2016

Misión korribana en O Carballiño, nov 2016.

En medio de una tarde que cada vez pintaba peor, con frío y lluvia, aunque lejos del temporal que se comentaba por los medios, una sección de la Tropa Korriban arribó a la villa del Arenteiro. Otros miembros, al tiempo, ocupaban un centro comercial coruñés. La tarde se vestía de Star Wars en Galicia, oponiendo un poco de alegría a una tarde que se las prometía gris y pasada por agua. Se fue aguantando y no hubo empapados en el intento. A lo cual ayudó que nos consiguiesen paraguas y que el photocall montado en la Alameda, enfrente de la casa del ayuntamiento, estuviese a cubierto. La pena fue la poca gente que se pasó por allí. En justicia, poca gente pasó por la calle. Las bandas que tocaban en una carpa cercana corrieron similar suerte en cuanto a público.

 Miembros de la Tropa Korriban posan con Noelia y la encargada de uno de los comercios carballineses asociados al Shopping Day de ayer.

Varios comercios carballineses estaban celebrando un "Shopping Day" y permanecieron abiertos más tiempo, permitiendo compras a lo largo de toda la tarde. Varias actividades se sucedieron durante el día y una de ellas fue la que llevó a cabo la Tropa Korriban.


Carballiño tiene rincones interesantes como este, donde Kylo Ren prueba sus artes musicales antes de volver al Lado Oscuro con un vibratto de sable láser rojo.

Por el mal tiempo la cosa desmejoró pero no decayó el ánimo de los miembros korribanos a la hora de posar en el photocall o recorrer las calles de la villa visitando los comercios participantes en la iniciativa. Así, durante un rato estuvieron en la Alameda, sacándose fotos con todos los que quisieran. Noelia, la responsable carballinesa de que la Tropa recalase allí, estuvo atenta en todo momento a lo que hiciera falta, ya fuesen paraguas o avituallamiento. También acompañó desde el inicio al final, guiando de una a otra tienda a los personajes warsies (¿lo he escrito bien?).

Un paseo intenso que remató en el punto de inicio, la Alameda. A última hora sí había movimiento por las mojadas calles y hubo un grupo de animados que se fotografiaron con Miguel, María José, Ami, Belén, Paula, Lucas, Rastry, Diego,... debidamente caracterizados como oficial imperial, trooper, Kylo Ren, pilotos rebeldes y jedis. El fondo de foto mostraba al legendario Halcón Milenario. Este panel se regaló a la Tropa al final del día. 


Una plaza de interés, un  lugar donde colocar un holocrón y que la gente no se entere. ¿La gente? Bueno, la maestra Atris lo ha descubierto y se apresta a defenderlo.

Bonita iniciativa, aunque la climatología fuese adversa. Al final, algunos animados tendrán su foto con varios personajes de Star Wars, los comercios implicados saldrán también con ellos y sus negocios, y se muestra la implicación de la Tropa en eventos varios donde la alegría y la ilusión cuentan, junto al esfuerzo, por encima de otros intereses. Bravo, pues, por los esforzados korribanos, y por cuantos, como Noelia, investigan y aportan algo distinto y colorido a sus iniciativas locales. Ya solo falta montar algo en la fiesta del pulpo, ¿no? :-) 

Y no puedo rematar sin dar las gracias a la Policía y Concello que nos permitieron cambiar en la casa consistorial y dejar allí las pertenencias con la seguridad de quedar a buen recaudo.



Tarde gris y mojada, una buena pateada, frío, pero mucha ilusión y esfuerzo.
Miembros de la Tropa Korriban y adeptos se lo curraron.

jueves, 27 de octubre de 2016

A Tropa Korriban en misión ourensana.

A Tropa Korriban é unha asociación sen ánimo de lucro que reúne a fans de Star Wars, principal, pero non unicamente, de Galicia. Por este blog xa pasaron catro dos seus membros en distintas ocasións, xa fose para presentar un novo vestido ou para responder a unha entrevista ou falar do mundillo fan. As súas verbas quedan unhas entradas máis abaixo e poden darvos máis idea de quen son e que fan. Eu falo dende o meu coñecemente persoal e do trato con eles, pero falo dende fóra da asociación. Se nalgunha idea sobre eles me trabuco, aberto estou a rectificar e aprender.

Ben, como asociación de fans acuden a eventos, cando non son eles mesmos quen os preparan e organizan. Hospitais, eventos solidarios, entrevistas nos medios, Imperial,... ámbitos nos que se moven cos seus traxes e encarnan a distintos personaxes da saga galáctica máis coñecida pola contorna. O amigo Blanes di con razón que eles asumen un personaxe, ca obriga de valoralo e respectalo, pois levan un uniforme, non un disfraz. Dalgunha forma, co seu porte e dedicación, alongan o eco das películas cara o mundo máis cercano a nós. 


Esa cercanía fíxose patente o pasado sábado 23 de outubro, cando estiveron despregados polo centro comercial Ponte Vella de Ourense. Algo máis de tres horas paseando entre o público ou posando para fotos. Dous escenarios fixos e tódolos pisos para andar e deixarse ver para asombro e alegría de grandes e pequenos. Nun dos postos fixos podías sacarte unha foto cun grupo deles ou elexir a algún en particular. No outro posto, unha pantalla verde permitía fotografarte e elexir despois un fondo que dese máis aire de película ó momento. Os fans cos seus traxes personalizados pasearon tamén entre a xente. É de resaltar que a beleza de velos supón traballo e esforzo. Non só o de levar unha armadura ou vestir un uniforme máis ou menos cómodo senón tamén as horas que hai detrás en canto a investigación, compras, adaptación da caracterización, perfeccionamento,... se che cadra, párate e pregúntalles cando os vexas. Pode que che falen do calorciño que supón levar unha armadura de soldado imperial, ou da incomodidade de trafegar con capas e capas de tela que compoñen un todo orgánico, ou dos repostos que vas precisando co tempo, ou da dificultade de atopar certas telas,... Hai moita vida detrás dunha caracterización, sempre que estea ben feita e con ánimo de impresionar. Tamén che dirá máis de un que unha cousa é porte calquera trapo enriba e disfrazarte e outra é currarte un traxiño decente e vistoso.

Para pertencer á Tropa ti escolles un personaxe e valo encarnando o mellor posible. Despois, asumes ese con maior detalle ou vas aumentando os traxes e nomes. A idea é parecerse o máis posible ó que sae en películas, cómics ou videoxogos. Valorar o personaxe, recordemos. Pero sen caer nun fundamentalismo tal que che faga olvidar o bo humor e as ganas de pasalo ben e compartir unha afición. 

Jedis varios, Anakins entregados ó Reverso Tenebroso, rebeldes, troopers, oficiais,... foron pasando polo centro comercial acompañados dunha grande sorpresa: un R2D2 fabricado en Galicia. E feito por un mozo que, ó remate da misión, nos deleitou cuns cantos temas clásicos do Rock, no que non faltou o Dolores Se Llamaba Lola dos nosos Los Suaves. El tocaba a guitarra eléctrica e o robot bailaba. 

Para a hora da cea estabamos case todos listos para compartir mesa e impresións, cerrando o evento as verbas do presidente da Tropa Korriban, Manu, e as de Miguel, apodado Líder Bleins. Palabras de agradecemento e de reflexión sobre a vitalidade da Tropa, as ganas que moitos dos seus membros lle botan e os desexos de novas incorporacións que continúen o fantástico mundo do que na nosa terra se coñeceu, alá polo fin dos anos setenta, como A Guerra das Galaxias.  


Vídeos do evento.

1. Entrada.

2. R2D2 bailongo.   



Algún dato curioso...

... foi a presencia de nenos. Non chamarían a atención se estivesen do lado do público pero resulta que estaban caracterizados, xunto cos maiores da Tropa. Asociación que non sabe de idades...
... o R2D2 é o primeiro destes lares que se constrúe con material reciclado. A autoría é de Edu, un rapazolo que lle botou ganas e catro meses de traballo, con axuda de maiores, para ter un droide móbil como o das pelis...
... e o artefacto movíase, controlado dende un móbil...
... e bailaba...
... Ourense conta cunha boa canteira de mozos que xa teñen traxe e que quizás pronto vexamos como membros de pleno dereito da Tropa...
... a Tropa realiza misións, que consisten na participación dos seus membros en eventos solidarios ou de promoción relacionados co mundo fan de Star Wars...

... pasaron moitos ourensanos polo lugar, entre eles Fernando Calvo, guitarra de Los Suaves...

... e moitas gracias a cantos organizastes e montastes os escenarios onde se sacaron as fotos. Tamén a cantos estabades no photocall do Croma verde, pondo e sacando capas jedi, dando e recollendo os sables, tomando nota dos datos e atendendo a cantos foron buscar un escenario de película.

jueves, 25 de agosto de 2016

Charla de David M. Santana en Ourense. Star Wars TFA.

Gracias mil, amado líder, por traernos a David. Se convierte ya en un sabido estribillo que fue el único actor español que participó en el Episodio VII de Star Wars, El despertar de la Fuerza. Le veremos, reconociéndole o no, en la historia SW Rogue One, que se estrena en diciembre. Y en alguna película más cuyo nombre de guión será críptico, como suele pasar cuando no quieres filtraciones, pero que contará con troopers. Mientras, aprovechamos su estancia en nuestra tierra gallega para tenerle con charlas y anécdotas con las que entrar en el mundillo de las filmaciones de la saga SW. Pasó por Ourense y le quedan Vigo y Santiago, hoy y mañana. Atentos a las noticias que el amigo Miguel Blanes pueda hacer desde su Facebook.


David es un fan de SW que colecciona material diverso. La cosa ya le viene de antiguo, pues su abuelo reunía carteles de cine. Actualmente sigue trabajando en su faceta actoral y afirma que la familia ha sido un puntal básico para llegar donde ha llegado. De hecho, una ilusión es poder llevar a su madre allí donde coloquen una buena alfombra roja rodeada de fotógrafos. Y si por viajar toca no le duelen prendas, le encanta. Nos comentó que uno de los viajes curiosos que hizo fue gracias a una convocatoria que le prepararon en Japón con motivo de su papel. Él y una chica (la única actriz stormtrooper) llegaron a suelo nipón para hablar de sus personajes y fueron agasajados y admirados de tal modo que no podía creerlo aún hoy. Guarda un cariñoso y magnífico recuerdo de su paso por allí y el trato recibido.
 
No voy a ser exhaustivo para no desvelar demasiado pero sí ofrecer un resumen de todo lo que nos compartió este simpático canario afincado en Londres cuya entrada en SW fue fortuita. Todo a partir de una amistad a quien le pasaron una tarjeta para un casting. El resto os lo cuenta David con su gracejo. Entró y consiguió un buen papel, a pesar de que no vas a ser reconocible al principio. Tras el entrenamiento de tres días que sirvió como selección, pasó a pertenecer al equipo A, a los Core Stormtrooper, un grupo de diez actores que siempre que hubiese escenas con soldados imperiales habían de estar en el set, participasen luego en el rodaje o no. En momentos en los que no se requería su presencia o terminaban, David se iba a ver parte del rodaje. Como nos dijo, con su armadura no se puede reconocer pero si sabes lo suficiente puedes localizarle y saber quién es. Nos puso como ejemplo algunas escenas. Así, es uno de los soldados que se dan la vuelta cuando, en la sala de interrogatorio, Kylo Ren da rienda suelta su monumental enfado. Es un soldado de los que se da la vuelta en otra escena, junto a sus compañeros, y sabe que es él porque era el único que llevaba dos cintos cruzados que, en la espalda, formaban una X. En una escaramuza, es el soldado muerto que se ve al lado de una puerta. Lo que hizo con la película luego lo aplicó a las fotos de la premiere europea, donde estaba con un comapañero en la puerta de entrada para los actores. Lugar que le "obligaba" a aparecer con todos lo actores que pasaban allí y se paraban un momento para las instantáneas. Alguna vez hizo gestos a amigos y conocidos pero ya avisaron que el trooper ha de mantener una imagen, una pose: "La magia del personaje".


En el set de rodaje conoció principalmente a sus compañeros trooper y extras mil. Declaró que se mantiene esa separación entre actores principales y los demás. Lo que no fue óbice para que llegase a saludar e intercambiar unas palabras con Harrison Ford o se riese con John Boyega de los problemas de Daisy Ridley al volante de un cochecito que casi se lo come. A Carrie Fisher la vio de lejos y a su hija la sufrió en un curioso episodio que tiene el culo del actor como protagonista. Un hecho que nuestro amigo y miembro de la Tropa Korriban, Miguel Blanes, corroboró diciendo que el traje atrae y siempre hay alguna "señora" que abraza o toquetea... Ahora me explico yo porqué en Disneyland las princesas ya te echan la mano para que no les rodees espalda ni hombro. De Adam Driver recalcó su ser actor de método, hasta tal punto que gritaba y pataleaba como un verdadero poseso en los momentos de rabia, según el guion, claro.

Como curiosidad, nos compartió una costumbre que fue la de llevar un diario de rodaje donde incluyó sucesos y firmas de los actores. No pudo conseguir de los principales. De entre ellos admira a Harrison Ford en su papel de Han Solo. Y llegó a participar en el casting para actores destinado al spin off que se prepara. Una magna convocatoria de tres mil actores de la que salió elegido el primero que se presentó. En la última Celebration, los responsables del mismo, dieron algunas noticias sobre el mismo. Por desgracia, el primero no fue David. 

En su papel de trooper llegó a encarnar tres personajes diferentes, todos trooper. Papel que tiene su aquel. Empezando por la armadura, nos comentó que las de rodaje se ponen por piezas que incluyen brazos en bloque. Mientras que una cualquiera tiene varias que se unen hasta conformar un brazo, las del Ep VII eran una sola. Ya tiene cosa ponerla un día cualquiera como para tener que sufrirla con una lesión. Y es que David se lesionó durante el rodaje pero no dijo nada y convenció a los cercanos para que la mantuviesen en secreto. Él quería seguir en el set sí o sí. Puso su ilusión y sus ganas por encima de na posible indemnización económica que quizás le acabase llevando de vuelta a casa. Así que son el brazo hinchado a la altura del codo, allá volvió a la carga. Y fue curioso que pudo darle cierto descanso al brazo porque otro se lesionó también. No fue ni más ni menos que su admirado Ford, que sufrió un traspiés en la cabina del Halcón Milenario. Ambas lesiones con muy pocas horas de diferencia. La de David pasó sin pena ni gloria y la subsiguiente de Ford fue motivo de parar el rodaje y permitir a los trooper un descanso.


Ser fanático de SW no fue una ayuda en su entrada para el papel. De hecho, se intenta escoger gente que no sea fan para poder mantener la profesionalidad y cierta contención. La idea es no tener que controlar a unos actores que pudieran molestar o abalanzarse sobre los principales. Y la cosa se pone más fea cuando hablamos del vestuario y atrezzo. El trooper Santana nos comentaba que el secretismo era máximo, que no entrabas en vestuario más que con la ropa interior, poco más, y que del set no podías llevarte ni los trozos de un bláster roto. De hecho, a él le pasó que cayó sobre uno y lo reventó pero no le permitieron apropiarse ni de un trozo de plástico del arma. Cuidado había que tener incluso en los exteriores, ya que hubo varios vuelos de drones que los sobrepasaron para poder fotografiar algo del rodaje. Seguridad estaba atenta pero no pudo evitar que a David le sacaran dos fotos con armadura. En una ocasión hasta pensaban que era un dron de la gente del set. Lo llegaron a saludar... antes de ser empujados a terreno cubierto porque el aparato no buscaba otra cosa sino una exclusiva. Y así pudo tener una foto suya en armadura, hasta tal punto la confidencialidad. Comentaba que la foto salió luego en muchos medios pero que no le supuso más que algún aviso para que no se etiquetara en ella.

Estas y muuuuchas otras nos fue contando este simpático canario en las tres horas que pasamos con él en el local de XogOn-El octavo pasajero de la calle doctor Fleming de Ourense. Tras la charla y el pase de fotos y vídeos, rato para la firma de autógrafos y photocall. Cómo no, precedidos por comentarios, preguntas y opiniones entre él y el respetable, con participación de Miguel dándonos sus particulares versiones y teorías acerca de escenas y personajes del Ep VII. Una gozada de tarde que hoy espero repitan en Vigo, en La Casa del Libro. 


Los medios de comunicación han estado atentos a su paso por Galicia, saliendo noticias en el diario local La Región, en El Faro de Vigo y apareciendo en Televisión de Galicia y V Televisión. 

Os comparto algunos minutos de charla (clic sobre el enunciado)...

- La anécdota del culo trooper de David y la mano larga de la hija de Carrie. 


- Se presentó al casting del spin off de Han Solo.
  

sábado, 13 de agosto de 2016

Entrevista a María José Rogina.

Que gusto dá pararse un rato con amigos e coñecidos para sacarlles gustos frikis. Desta vez, traio aquí unha fan de Star Wars (SW) que ten en casa o buscadísimo e rengadísimo libro El ojo de la mente, a primeira novela SW, se non meto a pata. Unha profe que é capaz de porlle fórmula e cariño a actividades que fan que che acaben gustando as matemáticas. E unha amiga que me dá a sorpresa de descubrirme gustos terroríficos que me alumbran un sorriso. Non comentei inda no blog ningunha das dúas pelis que despois veredes, pero coñézoas e agora mirareinas cun toque de cariño e gracia, sabendo que non son o único, xunto con Alberto-Claustroman, que gusto do pasado cine do pasado.

Imos aló!!


- Distrito Star Wars, un espacio na Rede feita dende o cariño e a dedicación dunha fan da saga. Cóntanos un pouco a súa historia e a túa implicación nesta realidade.
A historia empeza no ano 2002. Estaba nun momento baixo e eu visitaba moito a páxina do Distrito e vin que andaban a busca de colaboradores e decidinme a escribirlles para pasar un pouco o rato durante o verán. O primeiro que me mandaron facer foi fichas das naves, pero enseguida empecei coas dos personaxes e cando me descoidei estaba facendo fichas de todo. Ao final quedei sola na páxina e no 2011 pechou Telepolis que aloxaba o Distrito. Nese momento decidín crear o blog e seguir adiante coa miña afición.
- Es profesora e un paxariño contoume que diseñaches unhas actividades para facer amables as mates a partir de SW. A ver, a ver...
Unha tolada que empezou na primeira Celebration a que fun en Londres. Alí pensei que tiña que relacionar dalguna maneira as dúas cousas que máis me gustaban, as mates e Star Wars. Ocurríuseme que unha actividade do Distrito valería para elo, un móvil feito con naves de Star Wars. O certo é que tanto as naves como os droides teñen moita xeometría y dan moito xogo á hora de introducirlla aos rapaces. Ao final colaborando cunha compañeira de plástica os rapaces fixeron unhas maquetas de droides e o móvil e a experiencia foi publicada na revista de matemáticas Gamma.
- Sempre que podes alá vas. Son moitos os eventos nos que tes participado ou levado adiante. Que nos contas dos últimos nos que estiveches, relacionados con SW?
Os últimos nos que estiven foron Metrópoli en Xixón e na Celebration Europe en Londres. Ambas experiencias foron estupendas. Metrópoli foi punto de reunión de todas as asociación españolas e alí coincidín cun montón de amigos que facia moito que non via, creo que a parte do ben que poida estar o evento o mellor e iso, ver ós amigos cos que estás en contacto pero que non podes ver por cuestión de distancia. Na Celebration é distinto, tamén coincides con xente doutros rincóns do planeta que só coñeces por Internet, pero tamén tes a oportunidade de ver cousas que non podes ver por aquí.
- E, claro, a eses eventos non se vai de calquera forma, verdade? Sácate de armario e dinos que traxes nos atopamos e soes vestir, caracterizándote para as ocasións.
Puff, teño o armario cheo, jaja. O meu primeiro traxe foi o de Leia Bespin, despois o de Leia Endor, Leia Ceremonial, Jedi, Leia clásico (o das “ensaimadas”), piloto de ala-X e Rey. Además podo presumir de que todos están dados de alta a nivel internacional e que sou a primeira e única Rey que hai na Rebel Legion de España.
- Estando contigo en casa vimos unha manchea de figuriñas. Toda unha vida de colección pola casa adiante, jeje. Cando comezaches? Que pezas consideras un tanto as xoias da túa persoal coroa?
Empecei no 2002, case ao mesmo tempo de empezar no Distrito. Tiña libros e comics e non me habia dado polas figuriñas. As miñas xoias? Hai un par delas que son ás que lles teño máis cariño. Un R2 que cando lle apretas a barriga da uns pitidiños e unha boneca de Leia Ceremonial, que é unha Barbie que leva ese traxe.

- Miremos un pouco máis alá e metámonos nos teus gustos cinematográficos en xeral. Neste blog doulle voz a títulos máis ou menos antigos que teñen que ver ca ciencia ficción, o terror e o suspense,... pero ti, que xéneros gustas de ver na gran pantalla ou no teu fogar e que títulos nos recomendarías para este cálido mes estival?
Encántanme as pelis de acción e aventuras. As de Indiana Jones súper recomendables para unha noite de verán. Pero tamén me gustan moito as pelis antigas de terror, aquelas de serie B nas que saían actores coma Bela Lugosi, Peter Cushing, Christopher Lee… esas son as millores para pasar unha boa noite de cine. Hay un par delas que me encantan: A momia, protagonizada por Cushing e Lee e Los 7 vampiros de oro. Con esas paseimo de medo, no dobre sentido.
- Cerremos este momento cunha mirada ó asociacionismo dos fans de SW. Ti pertences, se non me trabuco, a dúas asociacións, non si? Con que boas experiencias te quedas delas?

Estou en dúas, a Tropa Korriban e a Rebel Legion. As experiencias son boas en ambas e son tantas que empezaría a decilas e non paraba, pero si teño que quedar con algunas te direi que as mellores experiencias son as visitas a os hospitais e as que involucran nenos. As cariñas de ilusión que teñen cando te ven non teñen precio e outra da que gardo un moi bo recordo e a miña participación na zona de familia da Rebel na Celebration de Alemania. E tamén coñecer persoalmente aos actores da saga.


martes, 9 de agosto de 2016

Entrevista a Manuel Gayoso Peña, de la Tropa Korriban.

Hoxe traemos a este espacio a Manu, presidente da Tropa Korriban, esforzado escritor e amable amigo que respondeu á velocidade do raio estas preguntas que lle mandei. Un placer poder publicar tan rápido esta entrevista e darvos a coñecer a un mozo interesante de gustos terroríficos que nolo poder facer pasar de medo.

Adxuntounos unhas fotos para que vexamos parte das súas aficións e poidamos porlle imaxe á palabra. Moitas gracias, Manu.

- Nestes convulsos tempos nos que política e eleccións están na orde do día, ti segues na presidencia da Tropa Korriban. Que, toca aguantar inda moito no posto ou vai tocando porse a disposición da base?

Pois precisamente este ano remata o meu mandato e tocará porse a disposición da base. De todos os xeitos somos unha asociación democrática e todos aportan o que poden, aínda que por dispoñibilidade burocrática e a miña cercanía ao centro de decisión estarei a disposición do que se decida en asamblea.

- Xa van uns anos de historia asociacionista ca Tropa Korriban. A nivel de Galicia hai algunha realidade similar? Que relación tendes con outras asociacións nacionais?

Exactamente dende outubro de 2010. Aínda que hai socios doutras asociacións de Star Wars en Galicia, Tropa Korriban xurdiu precisamente para encher un baleiro, celebrar eventos de temática Star Wars no país co engadido dunha vertente solidaria. A relación con outras asociacións é fluida, sobre todo á hora de participar en eventos conxuntos fora de Galicia, obter información sobre eventos de Star Wars, coordinación, contactos, etc.


- Unha faceta que me chamou a atención positivamente de ti é a de escritor. Algunha cousiña puiden ler. Onde soes publicar? Escribes amparándote no universo expandido de SW ou tratas doutros universos e temas?

É unha aficción coa que comecei fai uns anos. Ata entón os relatos que escribía eran experimentos para consumo persoal e reducido. De momento participo habitualmente con Urco editora e o seu proxecto Contos Estraños, que me permite publicar con facilidade e dar renda solta á miña imaxinación. Sen embargo aínda que toquei varios xéneros, debo dicir que gústame escribir relatos de terror, nos que mesturo elementos enxebres coa temática do horror cósmico do universo creado por Lovecraft, Derleth, Bloch e outros autores. A outro nivel participo en varios foros de xogos de rol, publicando axudas de xogo, suplementos, etc.

- Na presentación do teu relato "Loita de menciñeiros" citas Ourense e as súas terras. Tente feitizado algún recuncho en particular?

A verdade é que nos meus relatos gustame tocar diversas ambientacións: Santiago de Compostela, a Costa de Morte... porén, o meu primo, que é un ávido seguidor de Contos Estraños, insísteme en que ambiente os meus relatos no interior rural de Galicia, e aí a principal referencia que teño é o país de O Riós, nas terras da Raia Seca, onde se afunden as miñas raíces, e de onde teño sacado moita inspiración.

- Como ves o panorama dos escritores galegos noveis? Existen asociacións? Hai editoriais que apostan por vós?

En xeral vexo que a literatura galega está nun período de regresión. É un feito que xa dende antes da crise económica cada ano publícanse menos libros en galego. Os lectores en galego son unha minoría dentro dunha minoría de lectores, nunha sociedade que aposta por outros formatos audovisuais onde o libro perde terreo. E o sistema de subvencións vixente realmente non contribúe a mellorar a situación, pois os recursos terminan indo a parar a proxectos que ao final non repercuten no público.
O positivo é que agora existen novos formatos que permiten a autopublicación ou a divulgación. Existen grupos de autores e tamén algunhas editoras, pero o seu impacto é minoritario ao estar á marxe das grandes distribuidoras e circuitos de venda de libros. Digamos que nestes momentos é máis doado publicar, pero máis complicado conseguir que o lean a un.

- Volvendo a SW, que personaxes soes adoptar nos desfiles e convencións?

Pois adoito vestir con uniforme de oficial imperial, máis que nada por comodidade, xa que me permite actuar con poucas complicacións e axudar aos meus compañeiros chegado o caso. Tamén teño un traxe de morador das areas Tusken que vestín noutras ocasións. E nalgún evento cando foi preciso teño participado como stormtrooper, garda imperial ou cabaleiro jedi.

- E saíndo cara o sempre difícil camiño das recomendacións. Anímasnos a ir a unha librería próxima porque vale a pena pillarse...

Complicado. Agora mesmo estou lendo "Contos do sacauntos. Romasanta o criminal", unha escolma de relatos de varios autores baseados no caso de Manuel Blanco Romasanta, alcumado "O lobisome de Allariz". Tamén recomendaría unha das miñas lecturas recentes, "Negruña", unha distopía futurista de Xosé Duncan. E en castelán "La fuente de las tinieblas" de Aitor Solar, unha escolma de relatos baseados nos Mitos de Cthulhu. En calquera caso, estas son as miñas lecturas recentes, cada lector é un mundo propio.

viernes, 6 de mayo de 2016

Misión de la Tropa Korriban en Vigo.

La Tropa Korriban es una asociación sin ánimo de lucro formada por fans de Star Wars de Galicia y alrededores. No solo se dedican a su afición sino que colaboran en acciones sociales y dan un toque distinto a lugares y situaciones que solo podríamos pensar que son serias y aburridas. Es lo que hicieron hace un par de días yendo al instituto donde labora la maestra María José, entonces caracterizada como Rey (episodio VII). Ella misma nos lo cuenta...

El miércoles 4 de mayo de 2016 un comando formado por dos aguerridos Caballeros Jedi y un malvado Kylo Ren, partieron de la Ciudad de las Burgas con destino a Vigo para cumplir una misión: instruir a un grupo de jóvenes padawan en la ardua disciplina de la geometría. Los jóvenes padawan los recibieron con alegría y sorpresa, pues no tenían conocimiento de su visita. El Maestro Blanes evaluó sus conocimientos premiando a los más aplicados con chapas (algunos piensan que le gusta ser el Maestro Chapero de tanto que da la chapa).


Después trato de usar trucos mentales Jedi con su profesora de matemáticas, pero ella no era de mente débil y fue inmune a semejantes manejos. Al final, los padawan construyeron su propio droide como prueba final de las enseñanzas recibidas. La prueba fue superada con facilidad y gran maestría. Fue una jornada transcendental en la que los jóvenes padawan descubrieron como Star Wars y la geometría no están en galaxias tan diferentes.


Según nos fueron luego diciendo, no pudo salir caracterizado el amigo Rastry de Kylo Ren, por una falta de pieza de vestuario, aunque sí salió su casco en clase. El que sí salió vestido fue Alberto, de XogOn, con su vestimenta Jedi. Ambos han sido captados al poder de la Fuerza por el maestro Miguel, también vestido de Jedi. En los últimos meses mueve en torno a sí un grupo de amigos y trajes que vamos viendo más y más en público. Una representación ourensana que, quién sabe, quizás forme pronto parte de la Tropa. Tampoco faltó a la cita olívica el robotito BB8 (episodio VII) concienzudamente construido por María José.

(Fotos enviadas por Miguel M. Blanes)